Słowniczek terminologii "cmentarnej"

CENOTAF (gr. kenotaphion ‘pusty grób’) – symboliczny grób niezawierający ciała albo prochów osoby pochowanej gdzie indziej, zaginionej lub ofiar wojny.
Przykłady na cmentarzu na Rossie:
* Adama Ferdynanda Adamowicza (1802-1881) – prof. Uniwersytetu Wileńskiego, Rzeczywistego Radcy Stanu, lekarza – pochowano w Wilnie na cmentarzu ewangelicko-reformowanym, zlikwidowanym w latach 60 XX w. Pomnik nagrobny został przeniesiony na Rossę.
* Karola Orzepowskiego (1862-1917) – dr medycyny, Rzeczywistego Radcy Stanu i Honorowego Sędzi Pokoju – zmarłego i pochowanego w Twerze.
* Franciszka Alachnowicza (1883-1944) – białoruskiego dramaturga – pochowano w Wilnie na cmentarzu ewangelicko-reformowanym, zlikwidowanym w latach 60 XX w. W listopadzie 1989 r. przeniesiono symboliczną ziemię z domniemanego miejsca pierwotnego pochówku na Rossę. Nagrobek powstał w 1992 r.
* Jana Piłsudskiego (1876-1950) – prawnika – aresztowanego i wywiezionego we wrześniu 1939 r., zmarłego oraz pochowanego na obczyźnie.
 
      
 
KOLUMBARIUM (łac. columbarium ‘gołębnik’). a) starożytny typ rzymskiego i starochrześcijańskiego zbiorowego grobowca, w którym w niszach umieszczane były urny z prochami zmarłych. b) przen. pomieszczenie na urny umieszczone przy krematorium.
 
   
 
MEDALION (fr. medaillon z wł. medaglione od medaglia ‘medal’) – motyw ozdobny o kształcie okrągłym lub owalnym, w formie reliefu albo malowidła, używany głównie w architekturze i ceramice.
Przykłady na cmentarzu na Rossie:
* Marka Sokołowskiego (1818-1883) – słynnego europejskiego gitarzysty
* Tadeusza Wróblewskiego (1858-1925) – prawnika i teoretyka prawa, adwokata, polityka, bibliofila, założyciela Biblioteki Wróblewskich w Wilnie
* Czesława Jankowskiego (1857-1929) – poety, krytyka, publicysty, historyka, krajoznawcy, działacza społecznego
* Bolesława Bałzukiewicza (1879-1935) – rzeźbiarza i profesora Uniwersytetu Stefana Batorego w Wilnie